پدر را می توان با آ نوشت، همانند آرامش
پدر را می توان با ب نوشت، همانند بنیاد وجود آدمی
پدر را می توان با پ نوشت، همانند پشتوانه در زمان بی‌کسی
پدر را می توان با ت نوشت، همانند تدریس محبت در زمان کودکی

پدر را می توان با ث نوشت، همانند ثروت، آنچه هرگز به این اندازه با ارزش نبود
پدر را می توان با ج نوشت، همانند جواب آنچه دانی و ندانی
پدر را می توان با چ نوشت، همانند چکاد (قله) دانش و آموزه ها
پدر را می توان با ح نوشت، همانند حمایت در زمان عاشقی
پدر را می توان با خ نوشت، همانند خورشید زندگی
پدر را می توان با د نوشت، همانند دریای بی‌کران و بی‌انتها
پدر را می توان با ذ نوشت، همانند ذکر سلامت‌باشی تو!
پدر را می توان با ر نوشت، همانند رهایی از هر چه غم در جهان داری
پدر را می توان با ز نوشت، همانند زندگی!
پدر را می توان با ژ نوشت، همانند ژاله های (قطره های اشک) خرسندی از آرامش تو
پدر را می توان با س نوشت، همانند سرنوشت، آنچه خدا بر تو نوشت
پدر را می توان با ش نوشت، همانند شکیبایی در هنگام خستگی
پدر را می توان با ص نوشت، همانند صفحه های دلبستگی
پدر را می توان با ض نوشت، همانند ضلعی استوار در زندگی
پدر را می توان با ط نوشت، همانند طنین دلنشین دریای عاشقی
پدر را می توان با ظ نوشت، همانند ظرافت در زمانی که تو را در آغوش کشید
پدر را می توان با ع نوشت، همانند عشق!
پدر را می توان با غ نوشت، همانند غرور تو!
پدر را می توان با ف نوشت، همانند فداکار!
پدر را می توان با ق نوشت، همانند قلب!
پدر را می توان با ک نوشت، همانند کاتب راه زندگی
پدر را می توان با گ نوشت، همانند گذر از سد های زندگی
پدر را می توان با ل نوشت، همانند لبخند!
پدر را می توان با م نوشت، همانند مرور کودکی
پدر را می توان با ن نوشت، همانند نگهبان راه تو
پدر را می توان با و نوشت، همانند وابستگی!
پدر را می توان با ه نوشت، همانند همراه همیشگی
پدر را می توان با ی نوشت، همانند یاری‬ بی‌چشم داشت

پدر را می توان با هر چه نیک است نوشت،
آنچه هرگز بر قلم جاری نشد،
نام عشق است که بر روی پدر باید نوشت.

دانلود فایل صوتی با صدای سید بهرام سیادتی

از بیابان بوی گندم مانده است
عشق روی دست مردم مانده است

آسمان بازیچه ی طوفان ماست
ابر نعش آه سرگردان ماست

باز هم یک روز طوفان می شود
هر چه می خواهد خدا آن می شود

می روم افتان و خیزان تا غدیر
باده ها می نوشم از جوشن کبیر

آب زمزم در دل صحرا خوش است
باده نوشی از کف مولا خوش است

فاش می گویم که مولایم علیست
آفتاب صبح فردایم علیست

هر که در عشق علی گم می شود
مثل گل محبوب مردم می شود

تا علی گفتم زبان آتش گرفت
پیش چشمم آسمان آتش گرفت

آسمان رقصید و بارانی شدیم
موج زد در یا و طوفانی شدیم

بغض چندین ساله ی ما باز شد
یا علی گفتیم و عشق آغاز شد

یا علی گفتیم و دریا خنده کرد
عشق مارا باز هم شرمنده کرد

یا علی گفتیم و گلها وا شدند
عشق آمد، قطره ها دریا شدند

یاعلی گفتیم و طوفانی شدیم
مست از آن دستی که می دانی شدیم

یاعلی گفتیم و طوفان جان گرفت
کوفه در تزویر خود پایان گرفت

کوفه یعنی دستهای ناتنی
کوفه یعنی مردهای منحنی

کوفه یعنی مرد، آری، مرد نیست
یا اگرهم هست، صاحب درد نیست

عده ای رندان بازاری شدند
عده ای رسوایی جاری شدند

آن همه دستی که در شب طی شدند
ابن ملجم های پی در پی شدند

از سکوت و گریه سرشارم علی
تا همیشه دوستت دارم علی

با دل خونین لب خندان که دید ؟
تشنه مشک آب بر دندان که دید؟

خویش را در عشق نشناسی خوش است
عاشقی هم حضرت عباسی خوش است

شاعر: دکتر محمود اکرامی

دریافت کتاب (PDF – حجم: ۵۰۰ کیلوبایت)

فال امروز من فال شما چی بود؟

کامیاب و سربلند باشید

یا علی

تمام منظورم این بود، که دوست داشتن و محبت کردن، هر چیز در جایگاه واقعی خود زیباست نه خارج از این جایگاه و اما، وقتی دوست داشتن، بر سر مهر و محبت دو انسان برای آغاز و یا ادامه یک زندگی مشترک می آید، داستان کمی متفاوت است! نیازی نیست به کسی که او را دوست دارید، هم چنان بگویید، او را دوست دارید! زیرا گاهی تکرار زیاد این واژه، خود به خود، معنی این فراز را دگرگون می کند! از دیدگاه من، برای دوست داشتن، نیازی به گفتن نیست، نیاز به این است که :
اگر به عرش رسدید، بگویید، فقط تو! و اگر طرف مقابل شما، به فرش رسید، باز هم بگویید، فقط تو!

مراقب خودتون باشید دوست های عزیزم. /راستی نظر شما چیه؟

از دیدگاه من، هر چند قرار است شما با معشوقه خود زندگی کنید نه خانواده اتان، اما کسی را دوست بدارید که لایق دوست داشتن شما باشد!

نظر شما چیست؟

کامیاب و سربلند باشید

یا علی

سخن زیبایی می گوید، عشق که از این در آمد، عقل و منطق در آن در بیرون می رود، می پرسید چرا؟

دیروز (جمعه همین هفته) رفته بودم کوه، در حال بازگشت بودم که پسر جوانی (اسم خیالی این پسر را می گذاریم مهرداد) را دیدم که از من می پرسد : ببخشید، هزینه خرید این لوازم چقدر است؟، در پاسخ آدرس فروشگاه ای را دادم که برود و از آنجا خرید کند.

مهرداد: از دیدگاه شما، برای یک سفر بین شهری چه چیز هایی مورد نیاز است، بهرام: خب آب، غذا، لباس و مقداری پول، باز مهرداد پرسید، پوزش در سفر به ما گیر نمی دن!؟

بهرام: چرا گیر بدن؟ چند نفر با هم هستید دیگه، مگه بین شما دختری هم هست؟ مهرداد گفت بله، یک دختر هست. گفتم خب معلومه که گیر می دن، با شما چه رابطه ای داره؟ مهرداد: خب اگر عقدش کنم چی؟

بهرام: عقدش کنی!؟ مگه دختر دیوانه هست برای یک سفر تفریحی عقد کسی بشه؟ مهرداد، بله دیوانه من هست، منم دیوانه اون هستم.

بهرام: خب برو خواستگاری و تموم کن دیگه، چرا لفتش می دی، یه وقت از دستت می پره! مهرداد:خب من دارم زندگیم رو فداش می کنم!

بهرام : فداش می کنی!؟ مهرداد: می شه بشینید، یکم طولانیه خسته می شید، (من هم قبول کردم و نشستیم).

مهرداد داستانش رو تعریف می کرد، روزی در پارک نشسته بودم، دیدم دختری در حال گریه هست، رفتم جلو و ازش پرسیدم چرا گریه می کنی؟ می گفت از دنیا خسته شده و دیگه این دنیا رو دوست نداره و بسته قرصی دستش هست و می خواست خودکشی کنه!!

مهرداد به دختر گفت، خب چی شده، پس از کمی زمان آغاز به تعریف کردن داستانش کرد و داستان این بود :

روزی در یکی از خیابان های شهری، در حال پیاده روی بودم که چند پسر من رو بزور وارد ماشینی کردند و من رو بردن در …. و با من رابطه جنسی بر قرار کردند، من در حال ازدواج بودم ولی زمانی که خواستگار من این موضوع را فهمید، دیگه حاضر به ازدواج با من نشد.

در ادامه مهرداد گفت، برای آرام کردن دختر گفتم، خب اینکه مسئله ای نیست، دختر در پاسخ به مهرداد گفت، چرا مهم نیست، آبروی من رفته، دیگر کسی حاضر به ازدواج با من نیست، اصلا تو حاضر هستی با من ازدواج کنی؟ مهرداد هم در پاسخ بدون اینکه فکری کرده باشد گفت، آره، چرا که نه!

مهرداد : خلاصه، این طور شد، حالا منم دارم زندگیم رو فداش می کنم!

بهرام: هممم، برای شما اینگونه رابطه ها خیلی مسئله هست؟ مهرداد: خب آره، چرا که نه!

بهرام: پس با این حساب شما داری زندگیت رو فداش می کنی؟ مهرداد: بله!!

بهرام: یک پرسش از خودت کردی؟ مهرداد: چی؟

بهرام: اون هم حاضر هست زندگیش رو فدای تو بکنه؟ مهرداد: بله! چرا که نه؟

بهرام: کدوم زندگیش رو؟ بهترین زندگیش رو؟ یا بدترین زندگیش رو؟ تا چه زمانی حاضره زندگیش رو فدات بکنه؟ اگر پیش از داستانی که برات تعریف کرد، می دیدیش، باز هم همین گونه بود؟ (دستش رو روی سرش کشید و من رو نگاه می کرد، با تعجب فکر می کرد، نمی دونست که باید چی بگه، برای اینکه بیشتر فکر کنه بلند شدم که برم، ناگهان دست من رو گرفت و )

مهرداد: کمکم کن، چی کار باید بکنم؟ بهرام: این من نیستم که باید به تو کمک بکنم، بلکه این خرد تو هست که باید به تو کمک بکنه، این تو هستی که باید انتخاب بکنی نه من! پس بهترین انتخاب با تو هست.

مهرداد: بابا خدا هم نصف بهشت رو برای آدم گذاشت، تو هم نصفش رو بگو، ادامه اش با من، بهرام: از کجا می دونی، اون دختر بزور سوار اون ماشین شده؟ از کجا هم می دونی که اون دختر، دختر پاکی بوده؟

مهرداد: مطما هستم! بهرام: به حرف کی؟ مهرداد: خودش تعریف کرده

بهرام: لبخندی زدم و گفتم، مهرداد جان، اگر دست تو چاقویی باشه و با اون کسی رو بکشی، در دادگاه می گی، من کشتمش؟ یا می گی به من حمله کردن و من تنها از خودم دفاع کردم!؟ مهرداد جان، ما پسر ها کمی بیش از اندازه ساده هستیم

مهرداد: یعنی می گی ولش کنم ؟ بهرام: نه! نخست پیش از پیوند زناشویی فکر کن، آیا پس از پیوند، این مسئله برای تو یک شاه می شود یا خیر، سپس مطما باش که دختر خوبی هست و به همان اندازه ای که تو با او صادق هستی او نیز با تو صادق باشد، مهرداد جان پوزش من دیرم شده، باید برم خونه، مراقب خودت باش و بیشتر فکر کن.

به یاد گفته خود افتادم که : عشق بی معنی ترین واژه ای است که پر معنی ترین کار ها را می تواند انجام دهد

راستی من دارم یک سفر یک روزه می رم تهران، دوستان تهرانی اگر ما رو در اون حد دیدن می تونن با شماره ۰۹۳۵۴۵۳۷۷۰۳ تماس بگیرن.

کامیاب و سربلند باشید

یا علی